راستش را بخواهید، من هم مثل خیلیهای دیگر، مدام در سایتهای خرید و فروش کالای دست دوم، مثل دیوار و شیپور، میچرخم. گاهی دنبال یک وسیله خاص هستم، گاهی هم فقط برای کنجکاوی. اما خب، هر بار که میخواهم چیزی بخرم یا بفروشم، یا حتی فقط یک سوال بپرسم، یک سوال ذهنم را درگیر میکند: چقدر اطلاعاتم لو میرود؟
یادم هست پارسال، یکی از دوستانم، اسمش علی بود، داشت یک لپتاپ دست دوم را از یک نفر میخرید. همه چیز خوب پیش رفت، معامله انجام شد، اما چند هفته بعد، علی شروع کرد به دریافت ایمیلهای تبلیغاتی عجیب و غریب از سایتهایی که اصلاً اسمشان را نشنیده بود. اولش فکر کرد تصادفی است، اما بعد دید این ایمیلها دقیقاً مربوط به همان نوع کالاهایی است که او دنبالش بود. فهمیدیم که شماره تلفن و ایمیلش احتمالاً در آن معامله لو رفته و حالا یک سری شرکت ناشناس دارند او را بمباران اطلاعاتی میکنند. واقعاً آزاردهنده است، نه؟
چرا ایمیل اصلیمان را برای هر ثبتنامی لو بدهیم؟
الان دیگر مثل قدیم نیست که فقط برای چک کردن ایمیلهایمان وارد جیمیل یا یاهو میشدیم. این روزها، از خرید از دیجیکالا گرفته تا ثبتنام برای یک اپلیکیشن جدید، همه و همه از ما یک آدرس ایمیل میخواهند. و وقتی پای بازار ثانویه وسط باشد، قضیه حساستر هم میشود. شما میخواهید یک تختخواب دست دوم بفروشید، یک نفر قیمت میپرسد و خب، آدرس ایمیلتان را به او میدهید. بعد چه؟ شاید آن فرد ایمیلش را به یک شرکت دیگر بدهد، شاید هم خودش شروع کند به فرستادن پیامهای تبلیغاتی.
اینجاست که ایده «ایمیل ناشناس» یا «ایمیل یکبار مصرف» به ذهنم رسید. یعنی چی؟ یعنی یک ایمیل موقت و دمدستی که فقط برای یک ثبتنام خاص استفاده میشود و بعد از آن دیگر وجود خارجی ندارد یا حداقل ارتباطش با هویت اصلی شما قطع میشود.
چطور از شر این دردسرها خلاص شویم؟
خب، راههای مختلفی وجود دارد. مثلاً میتوانید یک ایمیل جداگانه فقط برای خرید و فروشهایتان بسازید. اما حتی این هم شاید کافی نباشد. اگر بخواهید کمی حرفهایتر عمل کنید و واقعاً از هویتتان محافظت کنید، استفاده از سرویسهای ایمیل موقت یک گزینه عالی است.
چند وقت پیش داشتم در مورد این سرویسها تحقیق میکردم. خیلیهایشان کارشان این است که یک آدرس ایمیل به شما میدهند که فقط برای مدت کوتاهی فعال است. مثلاً فرض کنید میخواهید در یک انجمن خاص عضو شوید که فقط یک بار به آن سر میزنید. به جای اینکه ایمیل اصلیتان را بدهید، از یک ایمیل موقت استفاده میکنید. اگر آن انجمن ایمیلهای اسپم فرستاد، خب فدای سرتان! ایمیلتان را پاک میکنید و تمام.
این کار به خصوص وقتی در سایتهایی مثل eBay، Facebook Marketplace یا حتی Craigslist (اگر در ایران هم استفاده میشد!) چیزی میفروشید، فوقالعاده کاربردی است. خریدار ممکن است بخواهد از طریق ایمیل با شما در ارتباط باشد، اما شما نمیخواهید او بداند ایمیل اصلیتان چیست یا چقدر از آن استفاده میکنید.
مرور امن، گامی فراتر از ایمیل
البته قضیه فقط به ایمیل ختم نمیشود. وقتی در اینترنت میچرخیم، مخصوصاً در سایتهایی که اطلاعات شخصی رد و بدل میشود، باید حواسمان به «مرور امن» هم باشد. یعنی استفاده از شبکههای خصوصی مجازی (VPN) برای پنهان کردن آیپی آدرستان، یا حتی استفاده از مرورگرهایی که تمرکزشان روی حریم خصوصی است.
اما در مورد ایمیل، واقعاً چرا باید ایمیل اصلیمان را به هر کسی بدهیم؟ این مثل این است که کلید خانهتان را به غریبهها بدهید!
اینجاست که سرویسهایی مثل TempTom به کار میآیند. شما یک ایمیل موقت و کاملاً ناشناس دارید که میتوانید هر جا که لازم بود، بدون نگرانی از اسپم شدن یا لو رفتن اطلاعاتتان، از آن استفاده کنید. مثلاً همین دیروز، داشتم برای یک تخفیف ویژه در یک سایت خارجی ثبتنام میکردم که فقط یک بار قرار بود از آن خرید کنم. به جای اینکه جیمیل اصلیام را وارد کنم، یک ایمیل موقت از TempTom گرفتم. ثبتنامم انجام شد، کد تخفیف را گرفتم و تمام. حالا آن ایمیل دیگر برای من ارزشی ندارد و هر چه هم پیام بفرستد، برایم مهم نیست.
به نظرم، استفاده از این ابزارها، مخصوصاً در دنیای امروز که اطلاعاتمان به راحتی در دسترس است، نه تنها هوشمندانه است، بلکه یک ضرورت است. چرا هویتمان را بیجهت لو بدهیم وقتی راههای سادهای برای محافظت از آن وجود دارد؟راهنمای ثبت نام آنلاین ایمن - از ایمیل موقت برای محافظت از هویت خود استفاده کنید
